3 / 7 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 121 ) كتاب النكاح / سال دوم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس قبل و اين جلسه : در اين جلسه در بارهء كيفيت نظر محرّم بحث خواهيم كرد ، كه آيا مىبايست با نفس نگاه ، اعضاى طرف مقابل تمييز داده شود و يا مرد يا زن بودن ، انسان يا حيوان بودن ، انسان يا جماد بودن طرف مقابل روشن باشد ؟ پس از بررسى مسأله به اين نتيجه مىرسيم كه اگر اعضاى زن مشخص باشد ، نگاه حرام است و پوشاندن آن بر زن واجب است ، هر چند رنگ اعضا مشخص نباشد يا انسان بودن و يا زن بودن زن با نفس نگاه مشخص نشده باشد . ولى اگر اعضاى زن مشخص نباشد دليلى بر حرمت نگاه و لزوم پوشاندن نداريم . در ادامهء جلسه به مسأله جواز يا حرمت وطى در دبر پرداخته ، ضمن نقل اقوال فقها در مسأله ، شهرت قوى حكم به جواز را نتيجه مىگيريم . * * * الف ) بررسى مسأله 52 : 1 ) متن مسأله « هل المحرّم من النظر ما يكون على وجه يتمكن من التمييز بين الرجل و المرأة ، و انّه العضو الفلانى او غيره ، أو مطلقه ؟ فلو رأى الاجنبية من بعيد ، بحيث لا يمكنه تمييزها و تمييز اعضائها ، اولا يمكنه تمييز كونها رجلًا او امرأة ، بل اولا يمكنه تمييز كونها انساناً او حيواناً او جماداً ، هل هو حرام أم لا ؟ وجهان الاحوط الحرمة »